Fyodor Dostoyevski

"O hayatı boyunca kocadan başka bir şey değildi. Böyle adamlar koca olmak için doğup büyürler, kendilerine özgü karakterleri olsa bile evlenir evlenmez karılarının tamamlayıcısı oluverirler."

(Ebedi Koca'dan)

Fyodor Dostoyevski

"İnsan bazen öyle bir sınıra gelir ki, onu aşamaz, mutsuz olur; aşar, bu kez belki daha mutsuz olur."

Fyodor Dostoyevski

"Bazen, gerçek bir acı, uçarı bir insanı bile birden ağırbaşlı yapabilirdi. Bazı zamanlar, gerçek acı, en aptal bir kişiyi bile akıllı bir adam yapabilirdi. Gerçek acının özelliği de buydu zaten."

Fyodor Dostoyevski

"Gerçek doğru, hiçbir zaman doğruya benzemez, doğruyu doğruya benzetmek için biraz yalın karıştırmak zorunluluğu vardır."

Fyodor Dostoyevski

"Toplu olarak insanları sevdikçe kişilere karşı sevgim o oranda azalıyor. İnsanlığa hizmet yolunda büyük işler başarmayı sık sık hayal ediyordum; gerçekten de insanların mutluluğu uğruna belki çarmıha gerilmeye bile giderim; ama öte yandan, bir insanla aynı odada iki gün yalnız kalmaya dayanamam, bunu deneyimlerimden biliyorum."

Fyodor Dostoyevski

"Istırap ve acı çekme, geniş bir akla ve derin duygulara sahip olan insanlar için bir mecburiyettir."

Fyodor Dostoyevski

"İnsanların kendi yarattıkları yalanlar çok bilinen doğrulardan daha iyidir."

Fyodor Dostoyevski

"Lütfen söyler misiniz, insanların gerçek çıkarlarını bilmemeleri yüzünden kötülük yaptıklarını ilk kez kim ortaya attı, kim böyle akıllıca bir söz etti? Sözüm ona, insanoğlunun kafası aydınlanır, gerçek çıkarları gözlerinin önüne serilirse burnunu kirli işlere sokmaktan geri durarak, bir anda soylu, temiz yürekli biri olur çıkarmış. Bunun nedeni de aydınlanıp gerçek çıkarlarını yalnız ve yalnız iyilik yapmakta görmesiymiş. Hiç kimse bile bile kendi aleyhine hareket edemeyeceğine göre tek çıkar yol iyilik yapmakmış... Hey gidi çocuk; saf, temiz yürekli bebek!"

Fyodor Dostoyevski

"Örneğin, bir insanı köklü alışkanlıklarından kurtarmak, iradesini bilimin, sağduyunun verileriyle bağdaşacak biçimde düzenlemek istiyorsunuz. İnsanın böyle bir değişikliğe uğratılmasının yalnız olanaklı değil, aynı zamanda gerekli olduğunu nereden çıkarıyorsunuz? Hangi sebeple isteklerimizin yeni baştan düzeltilmeye muhtaç olduğunu söylüyorsunuz?"

Fyodor Dostoyevski

"İnsanın doğuştan yaratıcılığa, amacına bilinçle ilerlemeye, durmadan kuran bir mühendisliğe, yani nereye olursa olsun kendine yol açmaya mahkûm edilmiş bir varlık olduğunu kabul ederim. Kim bilir, belki de bu yol açmaya mahkûm edilişi yüzünden, insanın canı şöyle arada bir kaçamak yapmak ister."

Fyodor Dostoyevski

"Kolay elde edilmiş bir mutluluk mu, yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi? Evet, hangisi daha iyi?"

Fyodor Dostoyevski

"Bize insan olmak, yani etiyle kemiğiyle insan olmak bile yük geliyor; bundan utanıyoruz, ayıp sayıyoruz. ´Soyut insan´ diyebileceğim garip yaratıklar olmaya can atıyoruz. Biz ölü doğmuş kişileriz, zaten çoktandır canlı olmayan babaların soyundan ürüyoruz ve bu durumu gittikçe daha çok beğeniyor, bundan zevk almaya başlıyoruz. Neredeyse bir kolayını bulup bizleri doğrudan doğruya düşüncelerin doğurmasını sağlayacağız."

Fyodor Dostoyevski

"Böyle pis pis düşünerek yaşamak hoş değil baba. Düşünce insanın kalbini sızlatır. Düşünce, acıdan, kederden gelir, keder doğurur. Mutluluk istersen, düşüncesiz yaşayacaksın. İç baba, erit düşüncelerini şarabın içinde..."

Fyodor Dostoyevski

"İnsanların birbirini tanıması için en iyi zaman, ayrılmalarına yakın zamandır."

Fyodor Dostoyevski

"İnsanoğlu kendini feda etmekte bulduğu mutluluğu başka hiçbir şeyde bulamaz."

Fyodor Dostoyevski

"Bir insan umudunu yitirir ve amaçsız kalırsa, sırf can sıkıntısı bile onu bir hayvana çevirebilir."